Ziektes

De essentie van aandoeningen

Door de jaren heen zijn er steeds nieuwe ‘labels’ ontstaan voor ‘nieuwe’ aandoeningen, ziektes, syndromen etc. Vooral de psychologie heeft daar een groot aandeel in in het neerzetten van nieuwe labels. Als er iets af wijkt van een label dan is er alweer een nieuw label geboren. Heeft iemand zich wel eens afgevraagd wat al die zware ziektes, syndromen etc nou eigenlijk zijn en waar die vandaan komen? Op de vraag wat iets is wordt vaak een heel verhaal afgestoken en dat is een verhaal die naar buiten is gericht. Zo kan nooit duidelijk worden wat iets IS. Om duidelijk te krijgen wat iets IS moet de essentie gezien worden. Om die essentie te kunnen zien of begrijpen moeten we juist naar binnen en daar de energie van dingen leren begrijpen. DAN kunnen we de essentie van dingen gaan zien en begrijpen. Dat geldt voor alles, zo ook voor zware ziektes, syndromen etc. Voorbeelden zijn er te over: kanker, autisme, borderline, MS, ADHD, en allerlei andere labels.

Om te kunnen zien wat de essentie is van iets moeten we dus naar binnen gaan en de energie gaan zien. Daar zit de essentie in van wat iets in houdt. Mijn eigen ervaring zijn geen zware ziektes etc maar de ervaring die er wel is geeft al een beeld van wat dergelijke zaken inhouden. In het kort gezegd is een zware ziekte, een syndroom of iets dergelijks een getraumatiseerde energie die in de loop der tijd steeds zwaarder wordt en zich lichamelijk uit. De ervaring laat een eeuwenoud onderdrukkingsgevoel zien die ongeveer 350 jaar oud was, ontstaan in 1641. Dat houdt in dat er in dat jaar, in die generatie, iets gebeurd is waardoor een getraumatiseerde energie ontstaan is. Zo’n energie moet uitgewerkt worden om weer heel te kunnen zijn. Niet alleen menselijk gezien maar veel meer in kosmische zin. Als die eerste generatie daar niet toe in staat is blijft die energie bestaan als spanning in die generatie. Is die generatie niet in staat om het weer uit te werken dan blijft het bestaan en gaat het naar de generatie die daarna komt. Dan krijgt die generatie de kans om die getraumatiseerde energie uit te werken. Is die generatie ook niet in staat om het uit te werken dan komt er een lading op die getraumatiseerde energie bij en wordt het geheel zwaarder. Vervolgens komt het weer bij de volgende generatie die de kans krijgt het uit te werken. Lukt het ook die generatie niet het uit te werken dan legt die generatie er ook weer de lading van zijn leven bovenop waardoor die getraumatiseerde energie nog zwaarder wordt. En zo gaat het van generatie op generatie, net zo lang tot het iemand lukt om die getraumatiseerde energie uit te werken, te helen.

Als we trauma’s als kanker, syndromen etc op deze manier gaan bekijken dan kunnen die net zo beschouwd worden als mijn eigen ervaring. Dat kunnen in essentie dan ook eeuwen oude trauma’s zijn die door de generaties heen zwaarder zijn geworden. Wat ooit de aanleiding is geweest kan zich in een bepaalde vorm uiten en dat kunnen dan zware ziektes en syndromen inhouden. In wezen kan zo’n ziekte of syndroom dus iets te vertellen hebben wat we als mens niet begrijpen maar wat in de kern duidelijk is. Dan kan de volgende vraag zijn waar de oorzaak ligt van die getraumatiseerde energie, of wat de aanleiding is geweest. Dan kunnen we naar de geschiedenis gaan kijken en hoe het door de eeuwen heen ging in de verhoudingen van macht en onmacht. Dan valt te denken aan ophanging, onthoofdingen, vierendelen, spietsen, opsluiting, uithongering, kruisiging, vergiftiging, vergassing, experimenten op mensen, kielhalen,en allerlei onmenselijke martelingen. Dat zijn de oorzaken van energetische trauma’s en als die niet worden verwerkt dan gaan ze van generatie naar generatie. Om een voorbeeld te geven: stel dat iemand met pleinvrees niet buiten de deur durft te komen, dan zou er bijvoorbeeld in het verleden een generatie geweest kunnen zijn die zijn halve leven opgesloten heeft gezeten in een kerker en sindsdien het daglicht nooit meer heeft gezien en tot aan zijn dood ook nog aan de muur geketend heeft gezeten. En stel dat dat een energetisch trauma heeft veroorzaakt, als dat niet uit gewerkt zou worden dan zou het mogelijk kunnen zijn dat generaties later iemand met dat trauma te maken krijgt in de vorm van pleinvrees. Dit is een voorbeeld om een indruk te geven hoe het zou kunnen werken, het is geen vaststaand feit dat pleinvrees dan ook uit die situatie voort is gekomen. Er kunnen allerlei dingen gebeurt zijn dat zich dan in pleinvrees kan uiten. Als pleinvrees staat voor een angst van het aan gaan van de openbaarheid dan zou dat wel een beeld van opgesloten voelen kunnen geven. In het voorbeeld zou dat dan ook werkelijk het geval zijn geweest, alleen eeuwen geleden. Die getraumatiseerde energie blijft echter bestaan en vormt een rode draad door generaties heen. Als we op deze manier gaan kijken naar allerlei ‘labels’ dan kijken we naar de essentie van diezelfde ‘labels’. Als we willen weten wat iets IS dan is de kern belangrijk. Daarvoor moeten we dan naar binnen gaan kijken en dat is energetisch. Wat er maatschappelijk meestal gebeurt is een ‘naar buiten gerichte’ uitleg waar het voor staat. Dan wordt de essentie gemist want die zit er IN. Het probleem is alleen dat we pas bij die essentie van zo’n trauma komen als we zelf naar binnen gaan en een ontwikkeling mee maken die puur van binnen is en ons zo (door lagen heen) naar die essentie voert. We hebben ook onze eigen lading van het leven op diezelfde traumatische energie zitten. Dat maakt het in ons leven tastbaar dat het er is. Dat ervaren we aan ons lichaam. In wezen vertelt ons lichaam ons zo wat er in om gaat. Een groot probleem is dan, vanuit ons hoofd, dat we het willen oplossen terwijl het in wezen draait om een heling, niet zozeer op lichamelijk vlak maar op energetisch vlak. Via het lichaam kan alles wel voelbaar zijn.

Ook in ons eigen leven kunnen er dingen gebeuren die een energetisch trauma op kunnen leveren. Een persoonlijk voorbeeld. Ik had een korte periode dat ik één keer per week naar het zwembad ging om een uurtje baantjes te zwemmen. Wanneer ik daarna weer op de fiets naar huis ging voelde het heel erg zwaar. Ik moest heel veel moeite doen om vooruit te komen. Toen ik het besprak werd dat in verband gebracht met mijn kindertijd. Dat moet heel vroeg geweest zijn, er werd uit gelegd dat er een dan een trauma ontstaan is in de energie doordat ik iets met water mee gemaakt moest hebben terwijl ik niet in staat was mezelf daarin te redden. Als voorbeeld werd genoemd dat één van mijn ouders mij misschien in het water van een kinderbadje had laten zakken en mij per ongeluk los had gelaten. Daardoor kon er paniek ontstaan zijn terwijl het water misschien helemaal niet zo diep was. Het ging dan om het feit dat er iets gebeurd moest zijn terwijl ik mezelf niet kon redden. Dat is dan als een traumatische ervaring in de ziel gaan zitten. Toen ik dan ging zwemmen werd dat trauma getriggerd door het water in het zwembad. Het effect was daarmee dat de ziel uit het lichaam trad. Wanneer ik dan op de fiets zat voelde het erg zwaar omdat de ziel alle kracht nodig had om bij een uittreding met het lichaam verbonden te blijven. Dan is dus alle kracht buiten het lichaam en gaat het fysiek erg zwaar in de beweging. Zo’n trauma is dan relatief jong en kan gemakkelijk verwerkt worden. Er werd gezegd dat ik alleen maar duidelijk hoefde te maken dat ik toen te klein was om zelf ‘het hoofd boven water te houden’ maar dat ik nu goed kan zwemmen zodat de situatie nu anders is dan vroeger. Na een aantal dagen en een aantal keren dit te herhalen ervaarde ik een energie. Dat was voor mij een reactie op de verduidelijking van de situatie. Daarmee zou het watertrauma geheeld zijn.

Het zijn niet alleen de ziekten en syndromen die zo bekeken kunnen worden. In meerdere of mindere mate gaat er in waarschijnlijk nagenoeg ieder mens wel iets om wat ouder is dan hun eigen leven alleen. Er kan ook geen algemeen beeld gegeven worden. De oorzaken liggen ergens in de geschiedenis maar wat de bedoeling ervan is, is voor iedereen persoonlijk.