Wat te doen?

Wat kunnen Hoog Sensitieve Personen doen?

Voor HSP-ers geldt eigenlijk gewoon hetzelfde als voor ieder ander mens die zoekende is. Het verschil is alleen dat HSP-ers veel opener zijn voor de signalen van de buitenwereld. Die signalen komen binnen en hebben een effect. Vaak leidt dit tot onrust of verwarring maar dat geldt ook voor veel niet HSP-ers. Die verwarring of onrust ontstaat omdat we zelf met spanningen rond lopen. Signalen uit de buitenwereld komen binnen en raken die spanningen. Daardoor krijg je vaak wat iedereen mee maakt, strijd. Zei het dat hooggevoeligen alleen meer dingen oppikken. En vaak hebben ze het dan over de ander. Daarmee gaan ze voorbij aan het belangrijkste: zichzelf. Signalen uit de buitenwereld raken spanningen in ons Zelf. Dat roept in eerste instantie een strijd op tegen het eigen Zelf. Dat komt voort uit het feit dat we in een dualistische wereld leven. We worden verscheurd tijdens onze kindertijd. Dan komen we in de dualiteit. Daarvoor kennen we nog de eenheid. Het woord ‘hartverscheurend’ is in die zin ook letterlijk te zien. Ons hart raakt ook gekwetst. Het is een orgaan dat, vanuit ons Zelf gezien, een niveau van verbinding is dat over Liefde gaat. Die liefde kan er alleen maar zijn als we eerst van ons Zelf houden. Dat betekent dat we eerst weer de eenheid moeten ervaren. Ook in die zin is ons hart een verbindend orgaan en wel de verbinding tussen manlijk en vrouwlijk in ons lichaam, de verbinding tussen denken en voelen. Die verbinding houdt de eenheid in.

Ik heb op het internet een aantal websites bezocht van mensen die een praktijk hebben opgezet om HSP-ers te helpen. Ik las er over bewustzijn en andere zaken. Op diverse websites die ik bekeken heb lees ik nergens hoe deze mensen bewustzijn ervaren. Deze mensen hebben allemaal opleidingen gedaan in massage, psychologie etc. Feit is dat we niet tot bewustzijn komen door opleidingen. In die zin ben ik dan van mening dat deze mensen er over praten maar er niet naar leven. Ik geloof dan ook niet dat deze mensen werkelijk een bewustzijn hebben ontwikkeld. Het is allemaal, net als alles, een maatschappelijk plaatje. Massages en andere lichaamsgerichte therapieën kunnen erg prettig voelen maar die brengen je nog niet naar bewustzijn. Alleen mensen met bewustzijn kunnen anderen helpen tot bewustzijn te komen. Wat ik zo lees op die websites gaat dan niet over bewustzijn, het gaat over kennis en dat is iets heel anders. Opleidingen leveren kennis op, bewustzijn kunnen we alleen van binnen ontwikkelen. Ik heb dan vaak het idee dat mensen met opleidingen kennis bewustzijn noemen. Kennis is alleen maar dat wat mensen opdoen door studie en dat heeft niets met bewustzijn te maken. Wat een mens ook in zijn leven gedaan heeft, het leidt niet tot bewustzijn. Het gaat er nou juist om wat we NIET DOEN. Ik heb diverse voorbeelden gezien van mensen die veel gedaan hebben. Dat resultert alleen maar in het feit dat er vanuit het hoofd gewerkt wordt. Bewustzijn gaat erover dat we ons van ons Zelf bewust worden. Daar kan niemand ons brengen, dat moeten we alleen doen.

Als we kijken naar waar het in essentie om gaat dan worden we geboren om in het leven iets uit te werken, dat wat vaak karma genoemd wordt. Dat is iets wat we zelf moeten doen. Daar kan niemand ons bij helpen. Dat is een innerlijk pad, het pad van de ziel. Dat is een pad van heelwording. Dat pad kunnen we alleen maar zelf gaan. Daar kan niemand in mee gaan. We worden niet heel door massages, gesprekken en andere therapieën. Hoe goed therapeuten het ook bedoelen, het leidt ons niet naar onze kern. We bereiken de kern alleen maar zelf. Dat is een proces. Dat proces komt niet op gang door therapieën. Dat komt op gang door iemand met een werkelijk bewustzijn, iemand die al heel is, iemand die zijn/haar eigen weg kent en zichzelf daar op heeft ontwikkeld en bewustzijn heeft ontwikkeld. Het liefst nog iemand met een bewustzijn van de kosmos. Om op ons innerlijk pad te komen, het pad van de ziel, hebben we iemand nodig die ons de weg kan wijzen, de weg naar de kern, naar ons Zelf. Therapeuten hebben bijna allemaal opleidingen gedaan maar opleidingen leiden niet naar bewustzijn. Alleen ons innerlijk pad leidt naar bewustzijn. Het is een pad dwars door onze emoties en angsten heen naar onze basis en die kunnen we alleen maar zelf gaan. Uiteindelijk gaat het er dan ook niet meer om iets te doen, het gaat er gedurende het proces steeds meer om TOE TE STAAN DAT HET GEBEURT.

Wat is bewustzijn? Het is op te splitsen in twee woorden: bewust zijn. ZIJN betekent dat we weer heel zijn, in de eenheid zijn. Wanneer we dat bewust mee maken krijgen we BEWUST ZIJN, we maken dan bewust die eenheid mee. Bewustzijn IS IN ONS ZELF. Ons Zelf gaat over bewustzijn. Als we dat bewust mee maken gaat het over bewust bewustzijn. Ons bewustzijn kan ontwaken terwijl we er nog niet in zitten. Dan is het wel anweig maar we beleven het dan nog in dualiteit. Wanneer we dan tot de eenheid komen, tot ons Zelf, wordt het bewust bewustzijn. Sommige mensen hebben wel bewustzijn maar ze zijn het zich niet bewust. Dat heet dan onbewust bewustzijn. Om helemaal tot bewust bewustzijn te komen is het pad van de ziel belangrijk. Dat is, energetisch gezien, een pad van de zonnevlecht naar de basis. Op die weg gaan we dwars door al onze onverwerkte emoties en angsten. Therapie kan dat niet doen, alleen wijzelf kunnen dat.

We komen als spiritueel wezen iets in het aardse leven uitwerken. Zoals ik al zei gaat dat over wat karma genoemd wordt. We groeien op in een gezin waarin we bepaalde patronen ontwikkelen van waaruit we op situaties reageren. We leren vaak dat onze emoties niet worden toegestaan. Dat zit hem in die patronen. Dat wordt van generatie op generatie doorgegeven. Vaak krijgen de ouders de schuld maar zij hebben het ook weer van hun ouders en die wer van hin ouders enz. Denken in schuld lost dan niets op. Verantwoordelijkheid voor ons eigen leven verandert wel iets. Wat we van onze ouders leren is een spiegel voor wat we in het leven komen uitwerken. We worden doorvoor is verscheurd in dualiteit en het is dan de bedoeling dat we de weg terug naar eenheid gaan. Veel mensen en therapeuten praten over dit soort zaken maar leven er zelf helemaal niet naar. Dat is het veraderlijke van dualiteit: als mensen vanuit hun hoofd bezig zijn geloven ze werkelijk dat ze zo bezig zijn terwijl het alleen maar woorden zijn. Iemand die zelf heel is kan anderen de weg wijzen. Heelwording is, zoals gezegd, een proces. Wanneer we bij een persoon terecht komen die volledig heel is, kan de ziel in ons de heling oppakken. De ziel pikt de heling in een vingerknip op. Het lichaam moet zich dan alleen nog aanpassen en daar moeten we zeker een paar jaren voor rekenen. Een goede heler ondersteunt dat heelwordingsproces. En van dat soort mensen zijn er maar een paar in mijn beleving. Ik voel me bevoorrecht dat ik zo iemand ben tegen gekomen. Dat is dan ook de reden dat ik het verschil kan zien wat wel en wat niet werkt. In die zin is er maar één werkelijk opleiding die ons daar naartoe voert als we op ons innerlijk pad komen: het leven zelf. Er is geen therapeut die iemand anders kan helen, dat kunnen we alleen maar zelf.

Wat is dus belangrijk om te doen, of eerder nog toe te laten? Het doorleven van onze emoties en angsten. Daardoor werken we ons ook door ons karma heen. We gaan zien hoe we reageren om allerlei situaties. Daar ontwikkelen we ons dan in. In het begin gaat het moeizaam maar gedurende het proces gaat het langzaamaan steeds gemakkelijker doordat we onze eoverwerkte emoties steeds laagje voor laagje doorleven. Alleen door dit proces mee te maken ontwikkelen we ons tot wie we zijn. We ontwikkelen het tot een spiritueel wezen dat op het aardse vlak komt te staan. We leren daarin onze innerlijke kwaliteiten kennen die in essentie aanwezig zijn maar nooit zijn ont-wikkeld. Wanneer we, als het ware, de ziel op aarde hebben gezet kunnen we spreken van een verbinding tussen hemel en aarde in ons Zelf.