Strijd

Strijd

In veel berichten vanuit bewustzijn is vaak te lezen dat de Aarde gewond is, getraumatiseerd etc. en dat er een strijd heerst in de kosmos. Van oorsprong is alles echter in balans, heel enz. Dat gaat dan vooral over de energetische staat van de Aarde en de kosmos. Hoe wij als mens bezig zijn is daar een uiting van op het fysieke vlak. De ervaringen in het helingsproces hebben laten zien dat er zaken in het lichaam om kunnen gaan die eeuwen oud kunnen zijn. In het stuk over aandoeningen heb ik daar al een beeld over gegeven. Dat gaat niet alleen voor ziektes, in het hoofd zitten kan op zich al een teken zijn van oude zaken die niet gezien worden. Dat kan per persoon verschillend zijn en uiteraard zijn er ook mensen die daar niet mee te maken hebben of het al geheeld hebben. De persoonlijke ervaring heeft laten zien dat er een 370 jaar oud trauma was dat geheeld moest worden. Zo’n trauma ontstaat in de energie, op de ziel, doordat die met geweld uit het leven wordt weg gerukt. Dat levert een spanning op die door die generatie niet meer geheeld kan worden. Eenmaal ontstaan gaat zo’n trauma van generatie naar generatie doordat de ziel van elke volgende generatie het steeds over neemt met de bedoeling dat het geheeld moet worden. Zolang dat niet gebeurt wordt het bij elke volgende generatie zwaarder doordat er een lading van het eigen leven bovenop gelegd wordt. Zo wordt de spanning, het trauma, van generatie op generatie zwaarder, net zolang tot er een generatie is waar het trauma geheeld wordt.

De ervaring die ik zelf had was het trauma dat in 1641 ontstond doordat een leven met geweld werd beëindigd. Dat was maar van één persoon en dat voelde als een erg zware spanning, de spanning van 12 tot 15 generaties in elkaar geperst tot één zware spanning. Als we kijken naar de geschiedenis van de aarde en de mens dan zien we een geschiedenis van geweld. Als dan gekeken wordt hoe de mens al eeuwen en eeuwen bezig is elkaar naar het leven te staan, elkaar uit te moorden, etc dan wordt misschien ook beter zichtbaar waar een gewonde Aarde vandaan komt en de strijd in de kosmos. Stel alleen al eens voor dat er in de middeleeuwen twee legers van 100.000 man tegenover elkaar staan die elkaar genadeloos uit moorden in naam van een koning. En stel dat een kwart het overleeft, 150.000 van de 200.000 uit het leven weg gerukt door geweld. Energetisch is alles één. Stel je dus voor dat die 150.000 getraumatiseerde zielen het begin zijn van 150.000 steeds zwaarder wordende trauma’s door de generaties heen en tel die bij elkaar op tot één groot trauma. Immers, energetisch is alles één. 150.000 spanningen die door de generaties heen zwaarder worden en de energie van de planeet daardoor ook traumatiseren. Dan hebben we het nog maar over één situatie van een massaslachting.

Denk dan aan de tweede wereld oorlog, 6 miljoen levens weg gerukt. Vervolgens de strijd tussen de Hutsies en de Toetsies in Afrika. De atoombom op Japan, de aanval op Perl Harbor door Japan, het uitmoorden van de hele oorspronkelijke bevolking (de indianen) van Amerika sinds Columbus Amerika ontdekte, de oorlog in Vietnam, de strijd tussen de verschillende groepen in het voormalige Joegoslavië, opstanden van bevolkingen tegen eigen onderdrukkende beleidsvoerders door de jaren heen etc, etc, etc. Dan zijn dit alleen nog maar een paar voorbeelden van een geschiedenis van strijd en moord over de hele planeet. Stel dan voor dat elk weg gerukt leven zich door de generaties heen ontwikkeld tot een steeds zwaardere spanning of trauma. Al die miljarden weggerukte levens door de hele geschiedenis heen. Waarschijnlijk is dat getal dan nog maar een kleinigheid bij wat er werkelijk door de geschiedenis heen is gebeurd. Die geschiedenis gaat op die manier al veel langer zo dan wij waarschijnlijk kunnen bevatten. Als de verhalen over Atlantis werkelijk zo gebeurt zijn dan ging dat toen al zo en dat is 11.000 jaar geleden. Stel dan eens voor dat er al 11.000 jaar op die manier levens worden weg gerukt door geweld en macht, over de hele planeet, in grote veldslagen en individueel en dat elk weg gerukt leven zich door de generaties heen ontwikkeld tot een steeds zwaarder wordend trauma. De enige plek in de kosmos waar die strijd dan vandaan komt moet dan wel de Aarde zijn, door de geschiedenis van de mens en hoe die al duizenden jaren bezig is. Misschien dat er dan een indruk is waarom er over een gewonde Aarde en een grote strijd in de kosmos gesproken wordt.

Dat is het dan nog niet. Doordat de mens innerlijk met die eeuwenoude trauma’s rond loopt voelt de mens zich niet verbonden. In verbinding zijn betekent dat het leven in en om ons heen energetisch tastbaar kan zijn. Dat is er niet en dat leidt vanuit de spanning tot hebzucht en bezitsdrang. Dat maakt het dat er nog enigszins tastbaarheid in de materiële wereld is, door het te bezitten. Daarvoor wordt de aarde van zijn grondstoffen en natuur ontdaan, er vorm aan gegeven en dat is dan wat de men wil bezitten. Daardoor wordt de planeet dan ook getraumatiseerd. Denk dan ook eens aan wat het met een lichaam doet als er een kogel in geschoten wordt. Zie de planeet als een hemellichaam en bedenk dan op dezelfde manier wat daar mee gebeurt als er raketten afgeschoten worden, atoomexplosies uitgevoerd worden, wapens gebruikt worden die werken met geluidsgolven en trillingen die overal doorheen gaan.

Tel alles bij elkaar op en misschien dat dan een indruk ontstaat wat het inhoudt als gezegd en geschreven wordt dat de Aarde gewond is en er een strijd in de kosmos is. De bron van dat alles is de geschiedenis van de mensheid zoals die dan al 11.000 jaar gaande is, gezien de verhalen over Atlantis waar de eenheid verbroken werd en de dualiteit of strijdigheid is ontstaan volgens de verhalen. Uiteraard zijn er ook wel mensen die bewust zijn en ontwikkelingen mee maken die in zekere mate de energie helpen te helen door zelf innerlijk de heling mee te maken. De strijdigheid is nog steeds overheersend. In deze tijd zou volgens verhalen alles aan het daglicht komen. Dat is te merken aan het toenemende machtsvertoon van regeringen, de EU, banken etc. En ook in de strijdigheid in andere mensen. Dat is veel te lezen in reacties op artikelen die over de bezuinigingen gaan. Werkenden die ontslagen mensen beoordelen omdat de werkenden (volgens henzelf) de uitkeringen betalen door de belastingen is daar een voorbeeld van. En zo gaat het tussen verschillende groepen mensen over en weer. De ene groep veroordeelt de andere groep. In feite gebeurt zo hetzelfde als in de politiek, iedereen denkt voornamelijk aan zichzelf en zijn eigen situatie. Daardoor krijgt de politiek dan ook juist alle ruimte om zijn beleid steeds verder door te voeren, omdat de mensen bezig zijn elkaar te veroordelen. De mogelijkheid is er dat er uiteindelijk ook in Nederland een opstand ontstaat tegen het beleid, als mensen eensgezind worden tegen de overheersende macht. Elke verandering gaat gepaard met chaos. Opstand is een uiting van de strijd die in mensen om gaat en dat verandert op zich niets als de mens niet innerlijk verandert. De hoop is dan dat er werkelijk energetische veranderingen komen zodat de mensheid een nieuwe kans krijgt om eindelijk een einde te maken aan de fout die al duizenden jaren elke keer weer wordt gemaakt en waardoor er elke keer weer crisissen en opstanden ontstaan.

Vanwege de spanning voelt de mens zich niet verbonden. De energie stroomt niet vrij wat wel is nodig om verbonden te kunnen voelen. Wanneer de mens zich wel verbonden zou voelen dan wordt het leven en de wereld om ons heen tastbaar. Het kan op twee manieren ervaren worden, lichamelijk en energetisch. In verbinding kan het energetisch tastbaar zijn en lichamelijk. Vanuit spanning is er geen energetische tastbaarheid. Dan wil de mens materie bezitten om toch nog enige tastbaarheid te ervaren van de materiële wereld. In wezen is bezitsdrang en hebzucht een fysieke uiting van het verlangen om verbonden te voelen. Dat gaat alleen ten koste van de Aarde omdat de mens de aardbodem uit put om er bezit van te maken in allerlei vormen. Dat laat ook vaak de spanning voelen wanneer er een nieuw bezit is maar na een tijdje neemt dat ook weer af. Het vervullende gevoel ebt weg en de mens heeft dan weer een nieuw bezit nodig om dat spannende gevoel weer te ervaren. Het uit putten van de aardbodem houdt dan ook het verwonden van de planeet in. Ook relaties en sex zijn een vorm van bezitsdrang vanuit spanning. De twee mensen voelen zich niet verbonden maar zijn vanuit de spanning GEbonden. Ook de relatie bestaat vanuit spanning waarin sex een belangrijke rol speelt. Op die manier is sex ook een fysieke uiting van het verlangen om verbonden te voelen. Wanneer een partner ‘vreemd gaat’ komt de strijd om de hoek kijken. Die strijd is er vanuit het hoofd naar het Zelf gericht maar wordt in de buitenwereld, de partnet, afgereageerd. Het hoofd wil bezitten als daar controle heerst. Wanneer eens mens in de stroom is kan hij zich verbonden voelen waardoor sex vanuit spanning niet meer bestaat. Dan wordt het ‘de liefde bedrijven’. Materie kan dan fysiek nog steeds gevoeld worden maar hoeft geen bezit meer te zijn.