Lichaam

Lichaam

Het lichaam wordt vaak onderschat. Vaak zijn mensen zich niet eens bewust van hun eigen lichaam. En dat is jammer want een lichaam is veel meer dan alleen maar vlees, bloed en beenderen. Het lichaam is eigenlijk ook de verblijfplaats van de ziel. Sommigen noemen het lichaam ook wel het voertuig van de ziel. Het punt is dat we ons zouden moeten realiseren dat er iets is wat in ons lichaam verblijft wat eeuwig is.

Het lichaam geeft veel aan, er wordt alleen meestal niet naar gekeken of geluisterd. Het geeft allerlei signalen in de vorm van spanningen, pijn, etc. om aan te geven dat er in ons leven iets gebeurt wat niet in onze natuur past. In plaats van er naar te (leren) luisteren negeren we vaak die signalen. Sterker nog, we onder drukken die signalen met medicijnen. Zo onderdrukken we ook onze natuur. We hebben zo totaal geen respect voor onze natuur en ons lichaam.

Het ichaam verdient respect. Ons lichaam is het meest geavanceerde creatie die er bestaat. Wat de mens ook uit vindt, er is niets dat het lichaam kan evenaren. Er is geen computer te bouwen waarin de processen spelen die zich in een menselijk lichaam afspelen. Alles wat er op emotioneel, mentaal, spiritueel, en andere vlakken afspeelt wordt ervaren omdat we een lichaam hebben. Er is geen enkele computer te realiseren waarin het leven kan worden geprogrammeerd.

Vaak zijn we niet tevreden over ons lichaam en hebben allerlei op – en aanmerkingen op ons eigen lichaam over zaken waar we niet tevreden over zijn. En dat gaat dus ook altijd over het uiterlijk. Dit is niet goed, dat is niet goed, zus ziet er niet uit, zo vind ik het niet mooi enz. We kunnen een heleboel invloed uitoefenen op ons lichaam door te bewegen, actief te zijn, zodat het lichaam krachtig blijft en in vorm. Maar als we over vorm praten denken we meestal aan een betere vorm dan wat we ervaren. Daarom willen we steeds ons lichaam veranderen, het wordt een doel om een “goed” lichaam te creëren. De vorm die het heeft schijnt dan niet “goed” te zijn. Wat we echter vaak vergeten, of niet weten, is dat de vorm van het lichaam ook gecreëerd wordt door overtuigingen, levenservaringen en lichamelijke gebeurtenissen. Wanneer we bijvoorbeeld negatieve gedachten hebben over onszelf, ons leven en ons lichaam dan zal ons lichaam daar een houding bij aannemen. Mensen die erg krom lopen of voorover kunnen gebukt gaan onder het leven terwijl mensen die open staan tegenover het leven rechtop kunnen lopen. Hetzelfde verschil is te zien wanneer iemand naar de grond kijkt of voor zich uit kijkt, dat is ook een houding. Naar beneden kijken geeft ook vaak aan dat er veel nagedacht wordt (naar binnen gekeerd) terwijl vooruit kijken meer een houding aangeeft van open staan, om ons heen kijken wat er in de wereld gebeurt (naar buiten kijken)

Door wat we allemaal meemaken en beleven in het leven wordt er een lichamelijke vorm gecreëerd die daarbij hoort. Elk lichaam heeft daardoor zijn eigen verhaal, gecreëerd door de ervaringen, belevingen en overtuigingen die we hebben over onszelf en ons leven. In plaats van onszelf en elkaar te beoordelen op uiterlijke verschijning zouden we respect voor onszelf en anderen moeten hebben en ook voor ons eigen en andermans lichaam, juist omdat ieder lichaam zijn eigen levensverhaal heeft. Dit maakt het dat elk lichaam uniek is, er is geen tweede van te vinden. Luister naar het verhaal in plaats van alleen de buitenkant te beoordelen. Wanneer we dat doen maken we contact met de persoon in plaats van het lichaam en is het uiterlijk niet belangrijk meer.

Ook naar onszelf is het belangrijk dat we onszelf niet langer bekritiseren maar ons te realiseren dat ons eigen lijf ook zijn verhaal heeft en daar als het ware een “kaft” naar heeft gevormd dat daarbij past. Voor vrouwen komt er nog een extra “hoofdstuk” bij. Zij baren kinderen waardoor een enorme aanpassing van hun lichaam gevraagd wordt. Hierdoor heeft hun lichaam een stuk verhaal dat mannenlichamen nooit zullen ervaren. Voor vrouwen is het dan ook belangrijk om zich te realiseren dat dat ook een stuk van het verhaal van hun lichaam is en dat de vorm die daardoor ontstaat dan ook bij dat verhaal past.

Door alles wat we meemaken in het leven schrijven we zo allemaal ons eigen levensverhaal. Het lichaam vormt zich naar dit verhaal als het ware als het “kaft” van het boek. Elk verhaal is uniek en elk lichaam is uniek. Over ons lichaam zouden we dan ook de houding kunnen aannemen dat WE DE TROTSE EIGENAARS ZIJN VAN EEN UNIEK LICHAAM. ER IS NERGENS EENZELFDE EXEMPLAAR VAN TE VINDEN.