Hoe ontstaat

Hoe ontstaat de eigenschap van hoog sensitiviteit?

Wat is het verschil tussen HSP en niet-HSP? Er is maar één verschil en dat is het gevoel. Bij de meeste mensen is het gevoel gesloten, bij HSP’s is het gevoel (meer) open. Dat is in feite het enige verschil. Dat ene verschil maakt het alleen dat er een wereld van verschil is tussen die twee. Een gesloten gevoel maakt het dat er geen signalen binnen kunnen komen, een open gevoel laat wel signalen binnen komen. In feite worden beiden geraakt door signalen uit de buitenwereld. Een (gedeeltelijk) gesloten gevoel maakt het alleen dat er minder of geen contact gemaakt kan worden, een open gevoel maakt meer contact mogelijk. Eerder nog leidt het niet tot contact maar naar confrontatie met het Zelf via de buitenwereld.

We hebben te maken met een dualistische wereld wat betekent dat denken en voelen (manlijk en vrouwelijk) van elkaar gescheiden zijn. We worden nog geboren in eenheid maar na een aantal jaren raken we verscheurd in dualiteit. Minder sensitieve mensen met een gesloten gevoel beleven die dualiteit niet zo sterk. In dualiteit is er een controlerend denken dat ontstaat door opvoeding, maatschappij, religie enz. Dat maakt het dat er allerlei regels, wetten, voorwaarden enz als het ware in ons hoofd geprogrammeerd worden. Dat wordt in het hoofd onder controle gehouden. Dat zijn de gedachten die steeds weer zeggen wat goed en slecht is. Door signalen uit de buitenwereld wordt de dualiteit steeds weer getriggerd. Minder sensitieve mensen voelen minder de confrontatie dan (hoog) sensitieve mensen. Sensitieve mensen hebben dus eigenlijk alleen maar steeds weer heel duidelijk te maken met de dualiteit in henzelf. Alles gebeurt van binnen, de buitenwereld is alleen maar een spiegel. Dat HSP’s vaak zeggen dat ze moeite met de buitenwereld hebben komt zo alleen maar voort uit het feit dat ze te maken hebben met een controlerend hoofd (denken) dat hun gevoel onder controle houdt. Maar wanneer ze geraakt worden door de buitenwereld wordt hun gevoel wel geraakt. Een directe reactie van het hoofd (denken) is dat die er direct de rem erop zet. HSP’s zijn, kort gezegd, dus gewoon mensen die heel sterk de dualiteit mee maken.

Maatschappelijk gezien wordt, net als alles, ook het onderwerp ‘HSP’ enorm opgeblazen. Het wordt in een hokje gestopt en het krijgt een label. Er wordt veel aandacht aan deze groep mensen gegeven maar in feite ZIJN zij niet anders dan andere mensen. Dat zit hem voornamelijk in ons denken. Ons denken maakt al die hokjes. Maar iedereen heeft met dualiteit te maken. De één alleen sterker dan de ander. HSP’s maken het streker mee dan niet- HSP’s. Eigenlijk zou dat begrip niet gebruikt moeten worden. Mensen worden door begrippen als het ware in categorieën ingedeeld. De ene categorie krijgt die aandacht, de andere categorie krijgt weer andere aandacht. In feite heeft ieder mens wat uit te zoeken in het leven, ook ‘HSP’s’. Iedereen heeft het alleen op zijn eigen manier uit te zoeken maar de kern van alles is bij iedereen dezelfde: het karma te doorleven dat de dualiteit opheft zodat we weer in de eenheid komen. Dat redden we alleen door de innerlijke weg te gaan. Behandelingen en opleidingen brengen ons niet naar die eenheid. Dat is allemaal van buitenaf. We vinden alleen maar de eenheid terug door van binnen de zaken te doorleven die we te doorleven hebben. Dat is voor HSP’s niet anders dan voor andere mensen.

Een heel duidelijk en mooi verhaal over dualiteit is het verhaal van een vrouw die erg sensitief is. Zij verteld dat ze in haar lichaam heel duidelijk signalen ervaart dat zegt: “Waarom luister je niet naar je gevoel?” Tevens verteld ze dat ze een vechter is. Het lichaam, het gevoel, vecht echter niet. Het is dan haar hoofd (controlerend denken) dat vecht om de controle te houden. Deze vrouw vertelt verder dat ze vaak angstaanvallen heeft, dat haar lichaam soms trilt. Dit trillen kan een signaal zijn dat haar emoties in beweging willen komen maar de angst onderdrukt het dan weer. Angst is echter ook een onderukking van emoties. Als angst aan gegaan wordt uit zich dat ook in emotie. De vechter in haar denken vecht dan tegen de emoties, houd ze onder controle. Dat terwijl haar lichaam duidelijk laat voelen dat de emoties zitten te dringen om toe gelaten te worden. Er is zo letterlijk een innerlijke strijd gaande tussen haar Zelf en haar hoofd. Deze vrouw verteld dat het dan lijkt alsof haar lichaam tegen sputtert. Feit is echter dat een lichaam niet tegen sputtert, het is het hoofd dat controle houdt. Het probleem zit hem zo dus niet in het lichaam maar in het hoofd.

Het verhaal van deze vrouw vertelt dat ze moeite heeft met relaties. Dat is niet zo vreemd. Aan de ene kant voelt zij dat er geen wederzijds contact is maar haar hoofd wil er toch voor vechten. Een relatie waar geen contact in is en waar voor gevochten moet worden kan niet blijven bestaan. Er is geen chemie die de twee mensen met elkaar verbindt. Dat zou een relatie worden vanuit haar hoofd, net zoals veel mensen relaties aangaan. Deze vrouw is alleen erg sensitief waardoor haar gevoel duidelijke signalen geeft maar haar hoofd er toch voor wil vechten. Vechten voor relaties is echter letterlijk een strijd. Deze vorm van relaties zullen vaak ook gevechten BLIJVEN. Veel belangrijker is om elkaar ‘toe te laten’ in plaats van te vechten. Om een ander toe te kunnen laten is het in eerste instantie belangrijk om tot haar Zelf toegelaten te worden. Relaties met de buitenwereld zijn een afspiegeling van de innerlijke relatie.tussen manlijk en vrouwelijk. Voor deze vrouw is het dus belangrijk dat ze haar emoties kan doorleven. Dat maakt een contact met haar Zelf. Van daaruit kan ze een relatie met de buitenwereld aangaan, vanuit haar Zelf. Emoties doorleven maakt ruimte in haar Zelf en zou zo haar gevoelsbeleving verdiepen.

Deze vrouw vertelt dat ze zich niet kan afsluiten. Dat is dan juist positief. Als ze zich had afgesloten, zou er niets binnen kunnen komen maar er kan dan ook niets naar buiten. Had ze zich afgesloten dan had ze haar verhaal nooit zo duidelijk kunnen vertellen en zou ze net zo onbewust mee doen dan mensen bij wie het gevoel gesloten is, de niet HSP’s. Daarom wordt HSP ook HSP genoemd, omdat het gevoel open is in plaats van gesloten. Daar worden HSP’s al mee geboren en dus heeft dat een bedoeling. Deze vrouw vertelt dat ze elke keer weer tegen dezelfde dingen aan loopt (net als bijna iedereen) maar in het leven hebben we wat te leren. In dit verhaal wordt duidelijk dat zij net zo lang tegen dezelfde zaken aan blijft lopen totdat ze het aan gaat. Dat geldt voor veel mensen maar in dit verhaal komt het heel duidelijk in beeld hoe dualiteit werkt. Niet vechten dus maar toe laten.

Dit verhaal is voor mij persoonlijk een duidelijke herkenning in een proces dat ik mee maak. Mijn gevoel is als kind alleen waarschijnlijk al vroeg gesloten. Ik heb zelf het idee dat dat was omdat ik een gevoelsmens ben maar indertijd waarschijnlijk niet had kunnen behapstukken wat er allemaal te voelen zou zijn. Bovendien ben ik nog net voor de nieuwetijds generaties geboren en het begrip HSP was ook niet bekend. Ik heb mij afgesloten maar het proces dat ik mee maak gaat de diepte in. Ook ik maak de dualiteit nog aan den lijve mee op mijn manier. Het verhaal van deze vrouw is het mooiste verhaal dat ik gelezen heb over dualiteit, hoe duidelijk denken en voelen gescheiden kunnen zijn terwijl er toch een sterke gevoelsbeleving is. Met dank aan deze vrouw voor haar openheid hierover en de toestemming om haar verhaal te mogen gebruiken om dit stuk te schrijven. Vanwege privacyredenen maak ik geen gegevens bekend.